تبليغاتX
دست نوشت های یک درخت آدامس

کنون رزم پایانی محمود شنو                    

دگر ها شنیدستی این هم شنو

 

یکی داستان است بی گو و گفت             

که غنچه گلش از خنده خواهد شکفت

 

چو شد گاه تبلیغ و پایان کار                     

همی مهربان شد و کم کرد فشار

 

همه، دوستان و یاران بخواند                     

به همفکری و استعانت نشاند

 

که ملت در آن دوره ما را شناخت              

چه سان می توان برد و بازی نباخت

 

مشاور به آنی، چاره کار یافت                   

سوی سازمان محبوبش شتافت

 

همان سازمان که از ما در آورد کف            

همان سازمان عادل و بی طرف

 

همان سازمانی که حزبی نبود                   

مثل لس آنجلسی ها ، لوس و قرتی نبود

 

یکی وعده عصر و یکی وعده بام                

یکی وعده ظهر و یکی وعده شام

 

همی دادند فیلم او را نشان                    

بکردند محمود را در چشممان

 

سراسر کانالها پر ز محمود بود                  

کانالی که او در آن نباشد ، نبود

 

و آن فیلم آخر که بودش مهم                   

شروع گشت با کلی اُهمّ و اِهم

 

به بازی محمود و الهام و فرانس                

کمی اکشن و کمی هم رمانس

 

(در فیلم بالا، فرانس اضافیست                

وجودش فقط برای قافیه سازیست)

 

همی کاپشن به تن ، کفش مشکی به پا   

دو ابرو گره خورده ، پناه بر خدا

 

شتابان و غران بیامد به پیش                   

تو گویی که اکبر! زده پشت او را به نیش

 

در آغاز ، لعن منتقد ها بگفت                   

و در پی بزد اندکی حرف مفت

 

به آمریکا و اسراعیل همی داد پند             

بدان لحن زیبا و مردم پسند

 

سخنرانیش لوس بودی به طور عیان          

مثالش همان واژه قطع نامه دان

 

به ناگه بیاورد یکی کارنامه برون                

همان دم جهانی بکرد واژگون

 

شروع کرد محمود و آن را بخواند             

و ز رشادتهایش سخن ها براند

 

که این نیست کارنامه و هست شق القمر  

اگر کرده ام هزینه ، بفرما خب، این هم ثمر

 

چنان گفت ارقام را با شور و حس                

که گور پدر جد رکورد های گینس

 

برای ملت همیشه در صحنه آمار داد              

خبرها ز حال دشمن زار داد

 

و از رونق کسب و رونق کار گفت              

دریغ از سنگ پا ، حاشا ز پوستی کلفت

 

ز یزدان نترسید و از رو نرفت                      

بدان سان که دانی و شرحش برفت

 

وزیر و مشاور به شدت همی                   

تشویق کردندش با کف و سوت بلبلی

 

پس از آن گروهی بریختند دور و برش     

یکی سرباز و یکی فرم مدرسه به تنش

 

یکی گفت که می سوزم از عشق تو در تب   

نازنین، چه خوشکل شده ای امشب

 

دیگری گفت پیشمان بمان و نرو                 

نگارم، من چی صدا کنم تو رو ؟

 

و آن لحظه بود، نقطه اوج فیلم                  

سکانسی پر از ضرب آهنگ و ریتم

 

به هر یک بداد یک کیسه زر                     

چنان بنمود، که بخشش کرده از مال پدر

 

دریغا! گروهی در آن ماه مانده به جنگ        

بدان فیلم گشتند گمره و گیج و منگ

 

ز چپ رفت راست و ز راست رفت چپ    

بدان حد که توی قافیه شعر من هم بوووق کرد

 

بابا ! بنشین به یک جا ، یا برای خودت بایست 

این همه ژانگولر بازی ات مال چیست؟

 

کنون چگونه دهم به مخاطب جواب               

چرا قافیه را بکردی خراب

 

گمانم دچاری به نوعی مرض                    

به قول رَپرها : حالا ریتم عوض:

چار ساله حال می دی به ما ... آهای آقا کجا ، کجا

دشمن رو انداختی به پا ... آهای آقا کجا ، کجا

کروبی روش ( رویش) بشه سیا(ه) ... آهای آقا کجا ، کجا

نیست میرحسین نصف شما ...  آهای آقا کجا ، کجا

وام نمی خوام من بخدا ... آهای آقا کجا ، کجا

چار سال دیگه بمون با ما ... دوست دارم من بخدا

ساکت نشستید بچه ها؟ ... شما با من، من با شما ...

داد بزنیم بمون با ما ... دوست داریم ما بخدا

چار ساله حال می دی به ما ... آهای آقا کجا ، کجا

 

پ . ن :

شکر ،خداوند را که تخیلیست داستان

یا اگر نیست مربوط می شود به دوره باستان

تشابه اسامی هست کاملا اتفاقی

ما از این اسم ها می گذاریم بجای یار و نگار و ساقی

+ نوشته شده در دوشنبه 31 فروردین1388ساعت 5:11 قبل از ظهر توسط درخت آدامس

سال گاو و سال خیلی خوبیه

نقد ها نشانه پرروییه … سال صرفه جوییه

هر کسی بد بگه از حسودیه … سال صرفه جوییه

 

سال اخذ حال… از موسوی و کروبیه … سال حال دادن به دکدر جان و ناطق نوریه

سال صرفه جوییه

 

متکی گفته که حال آمریکا تو قوطیه … انگلیس هم غیب شده ... نمی دونیم چه گوریه

متکی … عوارض شکر خوری بدجوریه … دست آخر قند خون و کوریه

سال صرفه جوییه

 

اقتصاد هم شاهدید چه جوریه … قیمتها روم به دیوار نزولیه

سالی که کمبود و بحران ها همه دروغیه … سالی که آمار پیشرفتها یه سر نجومیه

سال صرفه جوییه

 

سالی که کم کردن مصرف تو اون ضروریه … بانکها وام به مردم نمی دن … سال صرفه جوییه

 

چی؟!!!... سرعت رشد تورم نوریه؟!... بودجه و برنامه و مدرک جاشون تو گونیه؟!

یه کاری داشتم باهات ... خصوصیه ... می دونی حرفهای تو چه جوریه؟

تن تو می خاره یا حرفهات از رو نادونیه؟

سال صرفه جوییه

 

یکی گفته دانش هسته ای مون هم بومیه … ارتباط مردمم با رئسا حضوریه

چون رضایت از اونا عمومیه ...

قربون بچه ش می ره که دست و پاش بلوریه

کی بوده گو]...[ده؟ … این چه بوییه؟ … بوگیر هم امسال از کالاهای ضروریه

سال صرفه جوییه

 

سال طرح بدحجابی … طرحی که این جوریه … سال طرح خوش حجابی … طرحی که اون جوریه

سال نصف هوا کشیدن تو ریه … سالی که گلاب به روت شا[…] یدن هم توش زوریه

سالی که پرونده خبرنگار سیاسی نیست ... حقوقیه

سال صرفه جوییه

 

چاوز اونور یا اسد تو سوریه … یکی منگل یا یکی آدم خیلی شوتیه

اما اینجا یکی هست که واقعا گوگوریه … مگوریه …

صبح اهوازه و عصر ارومیه … سفر هاش هم تکی نیست گروهیه

سال صرفه جوییه

 

می ره ورزشگاه و می ده متصل به بازیکن ها روحیه … احتمالا یکسی گفته به اون که بودنش ضروریه

پاشو که می زاره اونجا… باخت نتیجه محتومیه …از ما نشنیده بگیر ولی میگن که مشکلاتش روحی یه

سال صرفه جوییه

 

دست گل زیاد داره … هر کدومش یه رنگیه … یه بوییه

باز رفتم تو خاکی… آخه  این چه دست فرمونیه … طرفو ببین چه جوری لت و پاره … خونیه

سال صرفه جوییه

 

حرف آخر رو بگم ... هر چند شبیه شوخیه... دل من کباب شده ... مثل جیگر رو(ی) توریه

خلیج فارس که مال عرب هاست... سعودیه... ابن سینا کی میگه که بومیه؟

بخشش شاعر ما تو(ی) قونیه ... همگی آیین صرفه جوییه

سال گاو و سال خیلی خوبیه

 

پ . ن . 1 : داشتم به این فکر می کردم که اگر رپ می نوشتم و می خواندم آنوقت ساسی مانکن بجای نی ناش ناش کردن  باید برایم چایی دم می کرد.

پ . ن. 2 : جشن فن آوری هسته ای همه دوستان مبارک باد.

+ نوشته شده در جمعه 21 فروردین1388ساعت 11:33 بعد از ظهر توسط درخت آدامس

دیدم حالا که همه یک بهاریه ای از خودشان در کرده اند خیلی بی کلاسی می باشد که ما در این زمینه چیزی ننویسم. پس بهاریه ای صادر کردیم ، دشمن شکن.

با این توضیح که بیت اول را قرض گرفته ام ولی صاحبش را نمی شناسم.

 

نرم نرمک می رسد اینک بهار ...تف به قبر روزگار

چون سه سالی می شود بر دوش ما گشته سوار ...تف به قبر روزگار

همچنان در چشم مانده... مثل خار ...تف به قبر روزگار

از قضا ابلیس را هم کرده با خود دستیار ...تف به قبر روزگار

کاملا بی خاصیت ... کاملا بی برگ و بار ...تف به قبر روزگار

مثل میوه از درختی چون چنار ...تف به قبر روزگار

بی گمان... گشته به خودبینی مزمن هم دچار ...تف به قبر روزگار  

همه ی  موجودی صندوق ارزی ... کرده بار ...تف به قبر روزگار  

دائما با هوگو چاوز می گزارد یک قرار ...تف به قبر روزگار

شایع است ماموت بوده نام او در آن دیار ...تف به قبر روزگار

قیمت خون پدر گشته ... قیمت گوجه فرنگی با خیار ...تف به قبر روزگار

آن یکی را برعکس!... آویزان کرده به دار ...تف به قبر روزگار       

این یکی هم همچنین مانند روزنامه نگار ...تف به قبر روزگار

کرده به زندان و زنجیر و حصار ...تف به قبر روزگار

ریخته ماستی و بشکسته تغار ... تف به قبر روزگار

مملکت هم کاملا بر کاسه لیسی استوار ... تف به قبر روزگار

ظاهرا در دور بعدی هم بیاید روی کار ...تف به قبر روزگار

از هم اکنون دست او گشته به کار ...تف به قبر روزگار

تازی هم میل بوووووووقیدن کرده هنگام شکار ...تف به قبر روزگار

خاتمی هم از میان رفته کنار ...تف به قبر روزگار

توی این وضعیت پر گیر و دار ...آن یکی هم می زند دایم هوار

خوش به حال بچه مار ...خوش به حال بچه مار

نامه ام شور و کمی هم تلخ گشته این یه بار ...من ولی تبریک می گویم به یاران این بهار

باز گویم من ولی پایان کار؛                                            

تف به قبر روزگار ... تف به قبر روزگار

 

 چند قانون مهم زندگی درخت آدامس:

توضیح لازم: از آنجایی که دوست عزیزم، گندمگون ، درخت آدامس را به این بازی دعوت کرده، پس طبیعتا این درخت آدامس است که قوانین زندگیش را می نویسد، قوانینی که شاید با قوانین موجود در زندگی بقیه دوستان کمی متفاوت باشد ،تعجب نکنید.

 قانون اول : احمدی نژاد همیشه دروغ می گوید. بدون هیچ شکی.
اگر احمدی نژاد بگوید حالا صبح است پس حتما شب است ، هر چند شما خورشید را در آسمان ببینید.

 قانون دوم : عمل احمدی نژاد تابع معکوسی از حرفهایش هست . در واقع عملش نسبت به حرفش 180 درجه انحراف دارد.
 در یک سخنرانی رسمی رییس جمهور در حال حمایت کردن از حقوق روزنامه نگاران است. بدون تردید روز بعد، پدر روزنامه نگاران جلوی چشمشان به احتزاز در می آید.

 قانون سوم : خجالت کشیدن ، از رو رفتن ، عذر خواستن و پذیرفتن اشتباهات ، صفاتی هستند که در حوزه درک ، فهم، اخلاق و عمل احمدی نژاد نایاب است.
احتیاج به مثال هم دارد؟!

 قانون چهارم : تنها راه ممکن برای برد تیم های ورزشی، بستن دست و پای احمدی نژاد در روز مسابقه و جلوگیری از حضور او در ورزشگاه است.

 قانون پنجم : تنها قانونی که احمدی نژاد به آن عمل می کند ، قانون بی قانونی است.

 گندمگون عزیز منو به این بازی دعوت کرده بود . من هم از همه دوستانی که توی لیست پیوندهای وبلاگ هستن دعوت می کنم اگه دوست داشتن این بازی رو ادامه بدن .

+ نوشته شده در جمعه 14 فروردین1388ساعت 1:34 قبل از ظهر توسط درخت آدامس

اگر شعر نیما دهقانی را که در همایش دعوت از خاتمی خوانده بود ، نخوانده اید ، بخوانید ، بعدا این را بخوانید.

 

به قول شاعری رند و نظر باز                     همین اول کنم با نامش آغاز

بنام خالق گلهای شب بو                         خداوند غنی سازی و پی تو  (P_2)

سلام آقای دکتر... نور چشمم                  برایت نامه ای از جان نوشتم

شنیدم شاعری با ساز و آواز                    کمی تا قسمتی شاید برانداز

سلامی کرده او از روی عادت                    نوشته نامه جانم فدایت

برای یک کسی که زیر باران                      نشسته... نام او؟ سید خندان

منم دکتر برای ترک عادت                         نوشتم نامه ای از روی غیرت

نوشتم نامه تا حالش بگیرم                      در کوزه شعرش گل(به کسر گاف) بگیرم

نوشتم نامه ای در فرصت کم                    که باشد بردهانش مشت محکم

بگویم اول از این شاهکارت؟                     یا از صندوق مهر؟ یا نیروگاهت؟

ز علم و دانش و از دیپلماسیت ؟               یا از اصلاح و تصمیم اساسیت؟

همه کارها به سامان... روبه را(ه) بود         فقط کمبودمون توی فضا بود

همه طوطئه ها رو دفع کردی                    همین کمبودمون هم رفع کردی

امید را هم فرستادی تو ابرا؟                     چرا چیزیش رو نگذاشتی واسه ما؟

درسته رفتنش بالا ثوابه                           غروره ... پیشرفته ... افتخاره

ولی یک ذره امید رو تو(ی) اینجا                تو نگذاشتی واسه روز مبادا؟

ببینم معجزه… اخبار می بینی؟                یا در حال سفر هستی به لیبی؟

به هندوراس... به فیلیپین... به تگزاس؟      به آمریکای لاتین؟ یا کاراکاس؟

می گن رفتی کتول آباد علیا                     زبل خان هر کجا... اینجا و آنجا

به هر حال احمدی... به جان بابا                اگر کار درست هست... این سفرها

میگن مردم که خیلی گشنه(گرسنه) هستن    برات کیلو کیلو نامه نوشتن

تو هم از روی مهر و عدل و دادت                دادی به هر کدوم یک دونه وانت

همه مردم شهر رو بردی بالا                     نداریم زیر خط فقر... حالا

میگن از برکت تو و سفرهات                     دیگه تبعیض کو ؟ فقط مساوات

نمونده تپه نا روبراهی                             تمامش رفته ای تا گل بکاری

همه رو به شکوفایی و خوشبخت              همه نوآوری دارند و نوبخت.

به هر شهری می ری غیر از فرودگاه          سه ، چار تایی می سازی ورزشگاه

(چی گفتی؟ قافیه در بیت بالا؟                زده بیرون؟ چقدر؟هزار ماشالا؟)

یه وقتی پیش میاد... اشکال نداره             مضامین و مطالب اصل کاره

وگرنه... قافیه مثل زباله                          یا مدرک یا مجوز... کارنامه

همه جا گیر میاد کاری نداره                     واسه هر مشکلی هست راه چاره

می گفتی بچه ای 16 ساله                     با قاشق... قابلمه... مشتی زباله

توی منزل بدون آزمایش                           بدون آمریکا و حس سازش

نشسته بادبادک را باد کرده                      انرژی هسته ای ایجاد کرده

تو اما نازنین... رفتی سواری                     نه با پیکان نه با نیسان نه گاری

بدون دنده و فرمان و اگزوز                        قطاری سرعتی اما بی ترمز

شوماخر هم جلو روت کم میاره                 کلاغ چشم حسود رو در بیاره

ولی جای تو باشم... من پیاده                  می رم راهم رو... تخریب ها زیاده

و اما می رویم از نیروگاهت                      به سمت قله های افتخارت

می گفتی وضع مردم خوبه خوبه                اجاقها شون به راهه، توپه توپه

نبوده مثل این وضع معیشت                     توی هیچ مملکت یا هیچ دولت

به سقف می خورد سرم از این سیاست     از این خبر رسانی ... این ریاست

می گفتی همه شاد و خوب و نوبخت         همه نسبت به روز قبل خوشبخت

تو وقتی می گی این حرف رو به مجری       به سی ان ان…به بی بی سی...یا هر چی

نمی دونم چرا مامان و بابا                        به هم دیگه می گن استغفروالله

اینو می گم یواشی... خوب گوش کن         تو آسیاب دشمن رو خاموش کن

نه اینکه آب بریزی روی چرخش                 بیاد بیرون پالیز دار از تو(ی) قبرش

یکی بود اسمشو یادم نمونده                    نمی دونم اون عوض بوده؟ یا بنده؟

یا ترکان بوده... یا لران... یا فارسان            به هر حال هرچی بوده... غیر کردان

محمد پور که رفت ، با ساز و بوق بوق         شده بوده وزیر رای و صندوق

عجب گافی دادم بالا... تو حض کن             جای محمد و پور رو عوض کن

می گفتن کرده بودیش دست راستت         ولی اون واسه ی پولت می خواستت

خلاصه بعد از این لطف و محبت                 با نامردی داده خوبیت رو اُجرت

به تو گفته تو(ی) آکسفرد درس خونده         ولی توی الف ب پ ث مونده  

ببین... این رو می گم پیشت بمونه            مخالف هات خرن... احمق... دیوونه

عزیز من ...مگه مدرک ملاکه                     یکی مانند کردان پاکه پاکه

یه عمر خدمت توی صدا و سیما                وزیر لاریجانی بوده اونجا

دلار و مدرک و اون قطعنامه                      همه مثل همن... کاغذ پاره

شروع نامه با ذکر خدا بود                        که بعدا شرح دستاوردها بود

و اما من بگم از دیپلماسیت                      از اون برنامه دشمن شناسیت

مگه یادت نمیاد اون قدیما                         زمان کافرا... ترسو... بی دینا

می گفتن آمریکا زورش زیاده                     اونا سوار بودن ... ملت پیاده

به جنگ ارزشها می رفتن از پشت             به ارزشها می کردن حمله با مشت

می گن برطبق یک یا چند گزارش               تو هم در پی صلح هستی و سازش

اینها رو از قضا اخبار گفته                         ولی همش دروغه... حرف مفته

تو از خط قرمز و راهش نمی ری                به هیچ عنوان پی سازش نمی ری

همون روز که به بوش اخطار کردی             هلوکاست رو مگر انکار کردی؟

چه از این ور... چه از اون ور... چه از راست فقط مربوط به ما میشه هلوکاست

به اسراعیل و آلمان و فرانسه                   چه مربوط می شه چیزایی که راسته

اگر صاحب نظر باشه فقط تو                     اگر تاریخ شناس باشه فقط تو

یه دفعه رفته بودی اونور آب                       می گن خوشگل شدی اونشب چو مهتاب

توی او سازمان بلر... با بوش بود                نیکولا سارکوزی... بدجور به گوش بود

خلاصه رفتی بودی روی منبر                     همه تاریک و تو روشن... منوّر

کسی نه پلک می زد... نه صدایی             نه به این ور یا اون ور تر نگاهی

همه ساکت و مبهوت و خجل رو                گروهی هم پشیمان مثل یابو

فقط... با تسبح دعا می کردن                   به هاله های تو نگاه می کردن

بگم راستی تا از یادم نرفته                       می گن حاجی ممل از پستش رفته

یکی بود گاف هاتو چون کاف می کرد          همه ابعادشو شفاف می کرد

زنش خاتمی رو می خورد درسته              آها... الهام ... خودش بوده ... درسته

بگو الهام بیاد جاشو بگیره                        اگر دستش گیره ... پاشو بگیره

اگر پاش گیر باشه با سر بشین                اگر سر هم نشد ، نه دیگه ، تو رو خدا با اونجا دیگه نشینه ، کلا بی خیال

(چی گفتی ؟ بیت بالا در وری بود؟            برو بابا... پر از نو آوری بود

اینو دکتر خودش برام نوشته ؟                   نگو این حرفها رو که خیلی زشته

ولش کن... بیخیال... اعصاب نداریم            بخوام جواب بدم تا صبح بیداریم)

شنیدم سینما بحران گرفته                      دروغه؟ بهتونه؟ یا حرف مفته؟

جواد شم ش رو من اینجا نوشتم              قدری ش جا نشد بعدا گذاشتم

همون که سینما رو خیلی میشناخت         هنوز طوفان شن ش توی یادهاست

تا وقتی این جواد و اون هرندی                  باشن این حوزه ها رو متولی

رکود و سختی و بحران خیالیست              اگر بحران باشه... حتما جهانیست

رسیدیم بر سر بحران و قیمت                   کمی هم بشنویم از این حکایت

آخه دکتر خدایی بعضی وقتا                     کمی بحرانی بوده وضع و اوضا(ع)

ولی اینها همش داد و هواره                     گمونم مافیا دستش تو کاره

سر و گردن مافیا کلفته                           اینو بابا توی اخبار شنفته

شنیده... میندازیش آخر به زانو                 تا که بی آبرو شه... بچه پر رو

الان هم اسمش رو بی گفت و بی گو        بگو تا پاره شه اونجای یارو

(چرا نیش هات بازه  بی خود و بی جا        بابا... دهن بوده منظور از اونجا)

خلاصه می کنم... جان کلامم                   بگردم دور تو... یکتا نگارم

که هم خوشتیپی هم جذابی هم ناز          همه چیزت خوبه مخصوصا آواز

قیافت خوشگله یک جور خاصه                  تو آرنولدی ؟ برد پیت؟ یا بیانسه؟

در آخر می برم این نامه پایان                     به امید گذشت و عفو یاران

اگر کردم در این نامه خطایی                     بزرگان خود کنندش ماست مالی

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه 3 فروردین1388ساعت 3:39 بعد از ظهر توسط درخت آدامس